Historia budynku na Drewnianej

[xiexie]

Sam budynek jest interesujący. Od czasu kiedy tam zawitałam jako uczennica Ia zmieniało się wewnątrz wiele. Ciągle coś zamykano, otwierano kolejne drzwi, raz główne wejście to od strony Dobrej czyli vis a vis elektrociepłowni byo otwarte (gównie dla nauczycieli - uczniowie byli kierowani od podwórza schodami w dół do "kazamatów". Tutaj były szatnie. I podobnie jak na piętrach zamykano lub udostępniano kolejne części podziemia. Innym razem to główne wejście zamknięte było na głucho. Cekawe jak jest teraz?
Właśnie w wikipedii przeczytałam, że bunkry na terenie elektrociepłowni zostaną zachowane pomimio zmiany charakteru obiektu.
"Bez oznak, bez szarży, lecz szary nasz strój,
Żar maszyn nam tylko przyświeca -
Robotnik jak żołnierz, gotowy na bój.
Na bój! Elektrowni forteca!

Na pierwszej reducie kominów trwa rząd
Do pracy nas twardej podnieca -
To walka straszliwa, ogniowy nasz front.
Nasz front — Elektrowni forteca!
Dla Ciebie, Warszawo, dla ran Twych i łez -
To hasło żar w sercach nam wznieca -
Dla Ciebie, Warszawo, wytrwamy po kres.
Nasz front - Elektrowni forteca! "
autor nieznany

Znalazłam taką stronkę:
http://www.minisawe.republika.pl/historia/zarys/powstanie.htm

[xiexie]

http://www.powstanie-warszawskie-1944.ac.pl/biog_janaszek.htm
a tu na jednym ze zdjęć jest budynek szkoły powszechnej Drewniana 6/8 róg Dobrej 41.
Zastanowiła mnie to 6/8, ale połapałam się, że chodziło o budynek przylegający do szkoły, wejscie z bramy od strony przedszkola. Za moich czasów przejście przez bramę było otwarte. często tanmtędy wracałam do domu.
A i jeśli wątek szkoły powinien być przeniesiony to proszę bardzo 

[snecz]

Xiexie poruszyła ciekawy temat historii Szkoły na Drewnianej.

Dodam tylko, że cytowany przez Xiexie utwór nazywa się "Marsz Elektrowni" i był śpiewany do melodii piosenki "Piechota, ta nasza piechota".

W książce "Grupa Krybar Powiśle 1944" znalazłem informację, że szpital przy Drewnianej 8 uruchomiono około 7 sierpnia. Przebywali w nim lżej ranni żołnierze z 4 kompanii por. "Poboga".
Natomiast Naczelny lekarz Cywilnej Służby Zdrowia Rejonu I Powisle, dr T. Chrabowicki, w "Barykadzie Powiśla" zawiadamiał, że od 25 sierpnia w gmachu szkoły przy Drewnainej 8 będzie czynne kąpielisko wraz z dezynfekcją.

Może WERTTREW nam wklei tu swoje foto-porównanie. Widziałem, że ma u siebie.

[xiexie]

Xiexie poruszyła ciekawy temat historii Szkoły na Drewnianej.

Dodam tylko, że cytowany przez Xiexie utwór nazywa się "Marsz Elektrowni" i był śpiewany do melodii piosenki "Piechota, ta nasza piechota".

W książce "Grupa Krybar Powiśle 1944" znalazłem informację, że szpital przy Drewnianej 8 uruchomiono około 7 sierpnia. Przebywali w nim lżej ranni żołnierze z 4 kompanii por. "Poboga".
Natomiast Naczelny lekarz Cywilnej Służby Zdrowia Rejonu I Powisle, dr T. Chrabowicki, w "Barykadzie Powiśla" zawiadamiał, że od 25 sierpnia w gmachu szkoły przy Drewnainej 8 będzie czynne kąpielisko wraz z dezynfekcją.

Może WERTTREW nam wklei tu swoje foto-porównanie. Widziałem, że ma u siebie.

WERTTREW prosimy o zdjęcie porównawcze  . Szkoda, że kiedy chodziłam tam do szkoły aparatu fotograficznego nie nosiłam ze soba w komórce.

http://www.warszawa1939.pl/obiekt_right.php?kod=drewniana_6
Tu znalazłam zdjęcie sprzed 1939 i z 2004.
stronka pochodzi z innej:
http://www.warszawa1939.pl/indeksy_o.htm
i bardzo mi się podoba. 

Ps. usiłowałam odnaleźć zdjęcie jakie zrobiłam z okna mojego mieszkania na ogrody sióstr na rogu Tamki i Kruczkowskiego, ale gdzieś się zapodziało i nici. Zdjęcie pochodziło z lat 70 zeszłego stulecia (alez to dziwacznie brzmi  ) i było czarno -białe. Jak odnajdę spróbuję wkleić.
A propos sióstr i ich budynku po drugiej stronie czyli Tamka 30 (tu gdzie teraz hostel a było przedszkole) oglądałam dzisiaj film o dwóch ocalałych z pogromu wojny Żydówkach. Jedna z nich była w warzawskim getcie, uciekła kanałami i długo błąkała się po Warszawie głodna i zmęczona, aż w końcu usiadłą na stopniach jakiegoś kościoła. Tam odnalazły ją siostry szarytki. Została z nimi i zamieszkała w budynku przy Tamka 30. Tutaj pewnego dnia w 1944 zawitał jeszcze nie ksiądz, ale seminarzysta Karol Wojtyła. Potem dziewczyna kilkakrotnie jedziła z jakimiś paczuszkami danymi przez siostry do naszego przyszłego Ojca Świętego do Krakowa. Zapamietała go jako człowieka wielkiego serca, który zawsze miał dobre słowo. Druga z ocalonych również spotkała Karola Wojtyłę, jak wyszła z wyzwolonego obozu, głodna i zawszona, z gruźlicą. Spotkał ją na opuszczonym dworcu w Oświęcimiu i napoił szklanką gorącej herbaty dał chleb z serem, a potem dowiedziawszy się, że chce dostać sie do Krakowa i odnaleźć rodzinę na własnych plecach zaniósł w miejsce gdzie stały wagony oczekujące na podłączenie lokomotywy, które miały ją zabrać do Krakowa.
Obydwie zachowały głęboką wdzięczność dla tego człowieka.

[WERTTREW]

Rozumiem, że chodzi o porównanie budynku szkołu przy Drewnianej? Jeżeli tak to proszę bardzo:

[xiexie]

O tak  Dzięki.
Budynek pozbawiono wieżyczki.
Kurcze budynek ma ponad 100 lat, aż dziw bierze, że ani wojna ani uczniowie jeszcze jej nie roznieśli 

[snecz]

Kiedyś to stawiali budynki ...

[xiexie]

Fakt 
I jeszcze jedno. W samej szkole nie było sali gimnastycznej. Dobudowano ją znacznie póżniej, sądząc po budynku po wojnie. Ciekawa jestem czy rzeczywiście takiej sali nie było, czy była na miejscu dobudowanej, a np. zniszczonej, czy może była w innej części szkoły lub podwórka. Ja głosuję, że musiała być dobudowana w miejsce starej, bo nowa miała dośc dużą scenę, a sama scena wchodziła jakby w budynek, zatem przed sceną musiało być coś jeszcze.
I co mieściło się w budynku nr 6 tym przylegającym do szkoły. Za moich czasów tam były chyba mieszkania. Pamiętam jak w bramie zbierałyśmy się z dziewczynami z klasy (najchętniej po zbiórce zuchów) i odstawiałyśmy festiwal piosenki. Udawałysmy, że śpiewamy w obcych językach. Oj chyba zabawne byłyśmy, bo potrafiłyśmy na takich występach zwijać się ze smiechu.

[snecz]

Szkoda że zmiśka tu z nami nie ma 
Na pewno wiele by tu nam wyjaśnił...

[xiexie]

Zmisiek wracaj na forum 

[WERTTREW]

Jeżeli mogę coś zaproponować w zastępstwie zmiśka (póki co) to na stroroom są wspomnienia i zdjęcia z albumu "Chłopaka z Powiśla", który w PW nosił pseudonim Stenko. Mieszkał na Radnej, wychował się na naszych terenach, a do szkoły chodził między innymi na Drewnianą. Teraz mieszka w Łodzi i od czasu do czasu przysyła mi swoje wspomnienia, bym wrzucał na stroroom. Zainteresowanym polecam!
Wrazie pytań można śmiało pisać - odpowiada! 
Wspomnienia:  http://www.werttrew.fora.pl/stenko-wspomnienia-f37.html?sid=f53166086e0d5bcf0270bf95c7e3b310

Zdjęcia: http://www.werttrew.fora.pl/stenko-prywatne-zdjecia-f43.html?sid=f53166086e0d5bcf0270bf95c7e3b310

[xiexie]

Oj wielkie dzięki. Byłam na stronce, zarejestrowałam się i .. wspaniałe. Jeszcze raz serdeczne dzięki.

[WERTTREW]

Nie ma za co. Nawet nie wiesz, jaką przyjemność robicie Autorowi tych wspomnień tym, że tam zaglądacie i wrzucacie swoje "dwa grosze".
On nie ma śmiałości udzielać się na forum bezpośrednio, ale czyta i zawsze chętnie pisze przesyłając wszystko na moje ręce. Ja to tylko oprawiam i wrzucam. Uważam, że to co robi to wspaniała sprawa, zwłaszcza, że zaczął to robić zupełnie spontanicznie, powodując u mnie wytrzeszcz i opadnięcie szczęki 
Wielki szacunek i podziękowanie dla niego!

P.S.
Kolejne "odcinki" czekają na publikację.

[xiexie]

Nie ma za co. Nawet nie wiesz, jaką przyjemność robicie Autorowi tych wspomnień tym, że tam zaglądacie i wrzucacie swoje "dwa grosze".
On nie ma śmiałości udzielać się na forum bezpośrednio, ale czyta i zawsze chętnie pisze przesyłając wszystko na moje ręce. Ja to tylko oprawiam i wrzucam. Uważam, że to co robi to wspaniała sprawa, zwłaszcza, że zaczął to robić zupełnie spontanicznie, powodując u mnie wytrzeszcz i opadnięcie szczęki 
Wielki szacunek i podziękowanie dla niego!

P.S.
Kolejne "odcinki" czekają na publikację.

Ja również przesyłam wyrazy szacunku. Cudowny człowiek  . A w ogóle to się od tych wspomniem wzruszyłam.

[WERTTREW]

Ano!